ΖΩΗ ή ΥΠΝΩΣΗ;;; ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΛΕΟΝ

 Φίλοι μου είναι αναγκαίο το ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ. Αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να κατα­λάβουμε. Όταν συζητάμε με κάποιον, αυτός μας διηγείται τα διά­φορα περιστατικά της ζωής του. Μας μιλά, θα λέγαμε, για γεγονότα, για κάθε τι, που του συνέβη σε καθορισμένες χρονικές περιόδους της ιστορίας του, σαν να ήταν η ζωή του μια αλυσίδα από συμβά­ντα. Ο κόσμος δεν προσέχει ότι εκτός από τα <<κακά>> που μας συμβαίνουν , υπάρχουν επίσης και οι στιγμές που ζούμε κάτι που ονομάζεται  ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. Η ικα­νότητα του να ζει κανείς βασίζεται, ακριβώς, στον τρόπο με τον οποίο αυτός πετυχαίνει να συνδυάζει τις στιγμές ζωής  με τις στιγμές που όλο και κάτι μας προβληματίζει.
Κάτι το οποίο βλέπω να κάνουν οι άνθρωποι γύρω μου, το οποίο έκανα και εγώ παλιά είναι όταν έχουμε κάτι να μας προβληματίζει αντί να προσπαθούμε να βγάλουμε κάτι από αυτό, είμαστε τόσο απασχολημένοι στο να κλαίμε την μοίρα μας και το κακό που μας βρήκε. 
Τι εννοώ να κάνουμε;;; Πολύ απλά, εντάξει το δέχομαι στεναχωριέται κάποιος, αλλά έρχεται η ώρα που η στεναχώρια φεύγει και τότε είναι  που πρέπει να παλέψουμε για να είμαστε καλά. Τότε είναι η ώρα που πρέπει να πούμε τι μπορεί να βγεί από αυτό που περνώ;; Πάρτε τα μηνύματα που θα σας δοθούν και δουλέψτε, μόνο τότε θα είσαστε πραγματικά καλά, ευτυχισμένοι και εσείς αλλά και οι γύρω σας που τους επηρεάζατε άσχημα με την συμπεριφορά σας.

Γνωρίσαμε πολλές συγκεκριμένες περιπτώσεις ατόμων που έχουν ένα καλό σπιτικό, ένα ωραίο αυτοκίνητο, μια θαυμάσια σύ­ζυγο, αξιόλογα παιδιά και αρκετό χρήμα και πάλι όμως, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΈΝΑ. Αντίθετα μπορέσαμε να δούμε την περίπτωση φτωχών ανθρώπων, ενδεών, πιθανόν ανθρώπων μεροκαματιάρηδων και εργατών. Ενώ αυτοί ούτε προσωρινή διαμονή δεν έχουν, ούτε χρήματα περισσότερα απ' όσα χρειάζονται για την συντήρηση τους σε μια ημέρα, ούτε χρησιμοποιούν τα τελευταία ακριβά μοντέλα αυ­τοκι­νήτων, είναι ευτυχισμένοι στα σπιτικά τους, με τα φτωχά αλλά κα­θαρά παιδιά τους, και τις γυναίκες τους φιλόπονες και ειλικρινείς. Έτσι λοιπόν, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ. 'Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας ξέρει να συνδυάζει τις συνει­δησιακές του καταστάσεις με τα συμβάντα, τις περιστάσεις της πρα­κτικής ζωής.

Αν κάποιος, με θαυμάσιες προϋποθέσεις, δεν είναι στο ύψος των περιστάσεων, δεν ξέρει να συνδυάζει έξυπνα τις συνειδησιακές καταστάσεις με το περιβάλλον όπου κινείται και ζει, αναμφισβήτητα θα είναι δυστυχής. Αντίθετα αυτός που αν και βρίσκεται σε δύσκο­λες περιστάσεις, ξέρει να συνδυάζει τα γεγονότα της πρακτικής του ζωής με τις συνειδησιακές του καταστάσεις, θα πετύχει την ανά­παυση, την ευημερία, την ευτυχία κλπ. Έτσι λοιπόν, επείγει να κα­ταλάβουμε την ανάγκη του να μάθουμε ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΟΦΑ. Αν θέλουμε μια ορι­στική αλλαγή των περιστάσεων της ζωής είναι απα­ραίτητο να γίνει η αλλαγή αυτή πρώτα μέσα σε μας τους ίδιους. Αν εσωτερικά δεν αλ­λάξουμε τίποτα, εξωτερικά η ζωή θα συνεχιστεί με τις ίδιες δυσκο­λίες. Προ πάντων πρέπει να γίνουμε κύριοι του εαυτού μας. Όταν ένας δεν ξέρει να κυβερνά τον εαυτό του, ούτε και τις δύσκολες πε­ριστάσεις της ύπαρξης δεν θα μπορέσει να κυβερνήσει. Όταν παρα­τηρούμε τα διάφορα συμβάντα της ζωής, όταν βλέπουμε αυτή την τάξη των πραγμάτων, μπορούμε να δούμε ότι οι άνθρωποι είναι αλη­θινές ΜΗΧΑΝΕΣ, που δεν ξέρουν να ζουν. Αν κάποιος τους προ­σβάλλει αντιδρούν με θυμό, αν κάποιος τους χαιρετίσει χα­μογελούν ευτυχισμένοι. Καταλήγει πολύ εύκολο για τον οποιονδή­ποτε διε­στραμμένο να παίζει με τις ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ. Μπορεί να τις κάνει να περνούν από την λύπη στην χαρά και τανάπα­λιν, μόνο λέ­γοντας τους μερικά λόγια. Πόσο εύκολο τους είναι!!! Έτσι δεν είναι; ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙ­ΔΡΑΜΕ. ΦΤΑΝΕΙ ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΩΜΌ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ. Δεν ξέ­ρουμε να κυριαρχήσουμε τον εαυτό μας, άλλοι μας κυβερνάνε, κι αυτό από μόνο του είναι ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ.

Είναι αναγκαίο να καταλάβουμε, τι είναι ο νους και τι το συ­ναίσθημα και ο συναισθηματισμός. Αν φρόνιμα μελετούσαμε το Εί­ναι, θα βλέπαμε ότι ο νους δεν είναι το ΕΙΝΑΙ στην θεοσοφία αναφέ­ρεται πολύ το Νοητικό Σώμα. Οι διάφορες φιλοσοφικές σχο­λές θί­γουν το θέμα αυτό. Με αυτό δεν θέλουμε να πούμε ότι όλα τα ανθρω­ποειδή κατέχουν ήδη το νοητικό όχημα. θα υπάρξουν ΜΑ­ΝΑΣ, όπως λέγεται στα Σανσκριτικά, δηλαδή, νοητική ουσία μέσα σε καθένα από μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει πραγματική κατοχή του νοητικού οχήματος. Εν πάση περιπτώσει, ο νους, είτε τον κατέχει ήδη το αν­θρώπινο ον, είτε αρχίζει να τον δημιουργεί, είτε ακόμη δεν τον έχει, δεν είναι παρά ένα όργανο εκδηλώσεως, όμως δεν είναι το ΕΙΝΑΙ.  Όμως, υπάρχει η συγκίνηση, η αντίστοιχη ουσία σε καθένα μας. Πράγματι, είτε έχουμε το αστρικό όχημα είτε όχι, εκδηλώνεται, ξεκάθαρα, αυτό που λέγεται συναίσθημα. από την αρνητική του σκοπιά. Ο ΣΥΝΑΙ­ΣΘΗΜΑΤΙ­ΣΜΟΣ μας μετατρέπει σε όντα υπερβολικά αρνητικά. Όμως, από μόνο του, το συναίσθημα δεν είναι επίσης το ΕΙΝΑΙ. Μπορεί να ανή­κει στο ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ, αλλά δεν είναι το ΕΙΝΑΙ. Ο νους έχει το κέντρο του, το ΝΟΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ, όμως δεν είναι το ΕΙΝΑΙ. Το κέντρο του νου, το Νοητικό, είναι στον εγκέφαλο, αυτό είναι φανερό, αλλά δεν είναι το ΕΙΝΑΙ. Το συναί­σθημα που αντι­στοιχεί στο ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ή στον ΣΥ­ΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟ, βρίσκεται στην περιοχή του Ηλιακού Πλέγματος και αγκαλιάζει τα συμπαθητικά κέντρα και την Καρδιά, όμως δεν είναι το ΕΙΝΑΙ.

ΓΙΑΤΙ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ; 

Διότι επι­τρέπουν στην σκέψη και στο συναίσθημα να επεμβαίνουν στις διάφο­ρες περιστάσεις της ζωής. Αν μας βρίσουν, αντιδράμε αμέσως βρίζο­ντας. Αν μας πληγώσουν την αυτοαγάπη υποφέρουμε και θυ­μώ­νουμε. Όταν ατενίσουμε το πανόραμα της ζωής, μπορούμε να δούμε καντα στις διάφορες περιστάσεις της υπάρ­ξεως μας την επέμβαση του ΝΟΥ και του ΣΥΝΑΙΣΘΗ­ΜΑΤΌΣ, Δεν δώσαμε την ευκαιρία στην Ουσία, στο ΕΙΝΑΙ να εκ­φραστεί μέσα από εμάς. Πάντα θέλαμε να λύσουμε τα πράγματα για λογαριασμό μας. Αντιδρούμε σε κάθε σκληρή λέξη, σε κάθε πρόβλημα, σε οποιαδή­ποτε δυσκολία. Αισθανόμαστε πληγωμένοι όταν κάποιος μας προσβάλλει ή ευτυχισμένοι όταν οιοσδήποτε μας επαινεί. 

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ; αναρωτιέμαι και σας ρωτώ. «Για ένα πρόβλημα» θα μου πείτε. Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ, ΔΕΝ ΧΡΗΣΙ­ΜΕΥΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΛΥΝΕΙ. Πρέπει να μάθει κα­νείς να ζει από ΣΤΙΓΜΗ σε ΣΤΙΓΜΗ, από ΛΕΠΤΟ σε ΛΕΠΤΟ. Γιατί να προβληματίζεται κανείς; Προ πάντων, λοιπόν, ας μην επιστρέψουμε στον νου και στα συναισθήματα να μπουν στις διάφορες περιστάσεις της ζωής. Η ανθρώπινη προσωπικότητα οφείλει να γίνει ήρεμη, ΠΑ­ΘΗΤΙΚΗ. Αυτό περιλαμβάνει, από μόνο του, μια τρο­μερή ΕΝΕΡ­ΓΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ. Αυτό σημαίνει να μάθεις να ζεις συνειδητά. Αυτό σημαίνει να βάλεις τις βάσεις της ΑΦΥΠΝΙ­ΣΗΣ. Όλοι θα ήθελαν να δουν, ν' ακούσουν, ν' αγγίξουν ή να ψηλα­φίσουν τις μεγάλες πραγματικότητες των ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΚΟΣΜΩΝ. Φυσικά, πώς θα μπορούσαν οι κοιμισμένοι να γίνουν πειραματιστές των μεγάλων αληθειών; Πώς θα μπορούσαν όσοι έχουν κοιμισμένη συνείδηση να γίνουν ερευνητές της ζωής στις υπερευαίσθητες περιο­χές της φύσεως και του ΚΟΣΜΟΥ; Αν αφυ­πνίσουμε την συνείδηση, θα μπορέσουμε να δούμε ότι ο κόσμος δεν είναι έτσι όπως τον βλέ­πουμε. Είπα πολλές φορές και το ξαναλέω, ότι όλα εκείνα τα θαυμα­στά του βιβλίου «Χίλιες και μία νύχτες», όλα εκείνα τα μεγάλα φαι­νόμενα της αρχαίας ΑΡΚΑΔΙΑΣ, όλα τα θαύματα της αρχέγονης γης, των ποταμών των καθάριων νερών της ζωής που έρεαν γάλα και μέλι, δεν έχουν τελειώσει. Συνεχίζουν να συμβαίνουν, από στιγμή σε στιγμή, από λεπτό σε λεπτό, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ. Θα μπορούσατε να μου πείτε ότι αν είναι έτσι γιατί δεν τα βλέπουμε; Γιατί δεν μαρτυρούμε το ασυνήθιστο; Γιατί δεν μας δίνεται η δυνατότητα να πειραματιστούμε αυτά τα θαύματα; Η απάντηση είναι η εξής: Κανείς δεν μας εμποδίζει να Δούμε και να Ακούσουμε ό,τι γίνεται γύρω μας. Το ότι τέτοια φαινόμενα δεν μπορούμε να τα συλλάβουμε αυτή την στιγμή με τις εξωτερικές μας αισθήσεις, οφείλεται στο μοναδικό σοβαρό γεγονός ότι: ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΤΑ­ΣΤΑΣΗ ΥΠΝΩΣΕΩΣ... ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΟΙ. Το άτομο σε κα­τάσταση ύπνωσης γίνεται ανίκανο να συλλάβει τέτοιου είδους φαινόμενα. Αμα του πείτε να ξαπλώσει στο έδαφος και θα ξαπλώ­σει, ότι στηρίζε­ται με το κεφάλι στο πάτωμα και θα το κάνει γιατί βρίσκεται σε κα­τάσταση ΥΠΝΩΣΕΩΣ. Όταν βλέπεται διαφήμιση τι νομίζετε ότι σας κάνουνε;;;; Δείτε εδώ . «ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ ΤΑΔΕ ΦΑΡΜΑΚΟ ΑΠΟ­ΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΒΗΧΑ». Κάθε αγγελία προστάζει τον υπνωτισμένο λαό να πάει στο άλφα ή βήτα μέρος, ν' αγοράσει το α ή β σαπούνι, εκείνο ή το άλλο φάρμακο, εκείνο ή το άλλο άρωμα, να επισκεφθεί το τάδε  ιατρείο κλπ. Και ο κόσμος κινείται κάτω από τις διαταγές των υπνωτιστών, οι οποίοι, με την σειρά τους, είναι υπνωτισμένοι από άλλους ανθρώ­πους και άλλα πλήθη. Όπως τα ίδια τα πλήθη, ΟΛΟΙ ζουν ΣΕ ΚΑ­ΤΑΣΤΑΣΗ ΥΠΝΩΣΕΩΣ.

Βέβαια είναι λυπηρό, όμως κοστίζει δουλειά το να ξέρει κα­νείς ποιος βρίσκεται σε κατάσταση υπνώσεως. Αν οι άνθρωποι το σκόπευαν θα μπορούσαν να ξυπνήσουν από αυτή την τόσο λυπηρή κατάσταση, όμως δυστυχώς κανείς δεν το σκοπεύει. Κοστίζει λοι­πόν, επαναλαμβάνω, πολύ να ανακαλύψει κανείς τον βαθμό υπνώ­σεως στον οποίο βρίσκεται. Παίρνει είδηση κανείς ότι ο υπνωτισμός κυ­κλοφορεί, όταν η υπνωτική δύναμη ρέει πιο γρήγορα, όταν συγκε­ντρώνεται σε κάποιο καθορισμένο τόπο, όταν γίνεται μια συ­νάντηση υπνωτισμού. Έξω από τέτοιες στιγμές δεν μπορεί κανείς να προσέξει ότι βρίσκεται σε κατάσταση υπνώσεως. Αν ένας μπορούσε να ξυπνή­σει απ' αυτόν τον ύπνο που βρίσκεται, θα έβλεπε τα θαυ­μαστά φαι­νόμενα που απ' αρχής του κόσμου συμβαίνουν γύρω του. Γνωρίζω φαινόμενα τόσο απλά, που οιοσδήποτε θα μπορούσε να δει, είναι Φυσικά, υλικά, βρίσκονται μπροστά σε όλο τον κόσμο και όμως οι άνθρωποι, αντικρίζοντάς τα, δεν τα βλέπουν. Θα μπορού­σατε να μου πείτε εσείς και πολύ δίκαια, ή θα μπορούσατε να μου απαιτήσετε, για να μιλάμε πιο καθαρά, «Αν αυτό είναι έτσι, γιατί δεν μας αναφέρεις έστω και ένα μόνο;» Οι λόγοι μου: Αν σας ανά­φερα οιοδήποτε από τα φαινόμενα αυτά, θα το βλέπατε αμέσως. Εί­ναι αντιληπτά στην απλή όραση. Όμως θα πεθαίνατε γιατί συμβαίνει όλα αυτά τα φαινό­μενα, ν' αντιστοιχούν σήμερα σε δυνάμεις και θαύματα και φυλάσσο­νται από ορισμένα πολύ ισχυρά στοιχειώδη, τα οποία αν καταλάβαι­ναν μιαν αποκάλυψη, θα προκαλούσαν τον θάνατο των περιέργων. Κι' όπως δεν έχω όρεξη να δημιουργηθεί ένα νεκροταφείο εξ αιτίας μου, βρίσκομαι στην ανάγκη να σωπάσω. Έτσι, αδέρφια, είναι ανάγκη να ξυπνήσετε, αν θέλετε να αντιλη­φθείτε τις μεγάλες πραγματικότητες της ζωής. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΑΡΧΊΣΕΤΕ ΝΑ ΑΠΟΔΈΧΕΣΤΕ ΤΙ ΣΥΜΒΑΊΝΕΙ ΓΥΡΩ ΣΑΣ, ΔΙΠΛΑ ΣΑΣ ΜΠΡΟΣΤΆ ΣΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΑΦΎΠΝΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.  Όμως, η αφύπνιση εί­ναι δυνατή μόνο όταν ξέρουμε να ζούμε. ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙ­ΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ;

Αυτό που παρατήρησα τους τελευτείους 6 μήνες είναι ότι αν σας πρόσβαλλα αυτή την στιγμή, ι, δηλαδή, είστε θύ­ματα των περιστάσεων. Δεν κυριαρχείτε τον εαυτό σας και αυτό είναι πραγματικά λυπηρό....Για ν' αρχίσει κανείς να κυριαρχεί τον εαυτό του, πρέπει να μην επιτρέπει στον νου και στα Συναισθήματα να επεμβαίνουν στα ζητήματα της πρακτικής ζωής. Αυτό απαιτεί, επαναλαμβάνω, μια ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ­ΤΗΤΑΣ και μια φοβερή ενεργητικότητα της ΣΥΝΕΙ­ΔΗΣΗΣ. Είναι αυτό ακριβώς που χρειαζόμαστε: ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΌ­ΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥ­ΝΕΙΔΗΣΗΣ.  Προ πάντων πρέπει ν' αρχίσουμε από το να ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ αυτό που κάνουν οι άλλοι. και όταν μας ρωτάνε γιατί είμαστε έτσι «Απλά γιατί δεν μ' αρέσει να κάνω αυτό που κάνουν οι υπόλοιποι, δηλαδή, δεν μ' αρέσει να είμαι ΜΗ­ΧΑΝΗ». Αν οι άλλοι στέκονται με το κεφάλι προς τα κάτω πρέπει και εγώ να κάνω το ίδιο; Αν οι άλλοι περπατάνε με τα τέσσερα, πρέπει και εγώ να μπουσου­λήοω; Γιατί; Χρειάζεται να μετατρα­πούμε σε ΑΤΟΜΑ. Κι' αυτό εί­ναι δυνατόν μόνον αν αποεγωποιη­θούμε και δεν επιτρέπουμε στον νου και στα συναισθήματα να πα­ρεμβαίνουν στις διάφορες περιστάσεις της υπάρξεως. Όταν αρχί­σουμε μ' αυτή την δουλειά, όταν μάθουμε να γινόμαστε απέραντα παθητικοί, για να δώσουμε ευκαιρία ενεργοποί­ησης της συνείδησης, βλέπουμε ότι όλα αλλάζουν.

  Άρα οι περιστάσεις της ζωής και τα κακώς έχοντα που αν δεν τα προκαλούμε εμείς τα συντηρούμε με την ματαιοδοξία που μας διακατέχει, εξαρτώνται από την συ­νειδησιακή μας κατάσταση. ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ την ΣΥΝΕΙΔΗ­ΣΙΑΚΉ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΠΕΡΙ­ΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, αυτό είναι όλο. Δεν θα μπορούσαν να αλλά­ξουν οι πε­ριστάσεις της ζωής αν δεν αλλάξουμε προηγουμένως τις συνειδη­σιακές μας καταστάσεις. Σας καλώ λοιπόν για ένα πιο βαθύ συλλο­γισμό. Καθώς προχωράμε, αν επιτρέπουμε στην συνείδηση να εκδη­λωθεί, καθώςπροχωράμε, αν ελέγχουμε τον νου και το συναίσθημα για να μη χώ­νουν την μύτη τους όπου δεν πρέπει, το αποτέλεσμα θα είναι θαυμα­στό γιατί, κατά το μέτρο που η συνείδηση ενεργοποιείται, εντείνεται και η διαδικασία της αφύπνισης. Όχι μόνο αλλάζουν όλες οι περιστά­σεις που μας τριγυρίζουν, αλλά επιπλέον αρχίζουμε να βλέ­πουμε ότι τις ώρες που το φυσικό μας σώμα κοιμάται, δουλεύουμε και ζούμε, θα λέγαμε, έξω από το φυσικό σώμα περισσότερο συνει­δητά. Κι έτσι, στο μέτρο που η προσωπικότητα γίνεται σιγά σιγά και πιο παθητική, στο μέτρο που ο νους και το συναίσθημα ελέγχονται όλο και περισσότερο ώστε να μην υπεισέρχονται όπου δεν πρέπει, η αφύπνιση θα είναι κάθε φορά μεγαλύτερη και έτσι θα καταλήξουμε να γίνουμε με­γάλοι ερευνητές της ζωής στους ανώτερους κόσμους.

 ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ, και ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΞΥ­ΠΝΗΣΕΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΗΨΕΙ ΚΆΤΙ ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΟ, ΚΑΤΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΙΟ, ΚΑΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ  ====>>>>>>ΖΩΗ<<<<<========   
              ΕΣΥ;;;                        ΑΚΟΜΑ ΚΟΙΜΑΣΕ;;;;;